Eigenlijk is elke week hier een ongewone week. Er gebeuren zo veel dingen in korte tijd..
Afgelopen zondag heb ik afscheid genomen van Alaina. Een vriendin uit Amerika die ik vorig jaar zomer heb ontmoet toen we samenwerkten in Moria. We kwamen dit jaar tegelijkertijd aan op Lesbos, maar helaas moest ze weer terug naar school. We hebben echt een enorm goede tijd samen gehad en ook zo veel gelachen en gepraat over dingen die ons bezig hielden..
Afgelopen maandag kwamen we op het werk aan en kregen we te horen dat er dat weekend meerdere keren was ingebroken en dingen gestolen waren. Daardoor gingen we maandag niet open maar hebben we een dag het hele terrein en gebouw schoongemaakt. Het was leuk om zo samen met alle vrijwilligers en helpers samen te werken. Het was eigenlijk ook een soort teambuilding dag.
Dinsdagochtend hadden we om 9 uur een voorlichting voor alle longterm volunteers. We kregen voorlichting van Rosalie, een vriendin van mij die ik 1,5 jaar geleden heb ontmoet op Opwekking en nu werkt bij DocMobile, de dokterspost op het terrein van One Happy Family. We kregen informatie over psychological support en de verschillen in beleving tussen verschillende culturen.
Vanwege de inbraken deden we afgelopen week iedere nacht een nightshift om het terrein te bewaken. Woensdag op donderdag was het mijn beurt. Na een dagdienst moest ik de nachtdienst doen en de dag daarna weer een dagdienst.
Na mijn dienst woensdag ging ik snel naar huis, boodschappen doen en douchen om daarna mijn collega’s op te halen en door te gaan naar de nightshift. We hadden pizza gehaald en genoeg snacks om de nacht door te komen.
Na een paar checks over het terrein besloten Danielle en ik om even te gaan liggen en naar de sterren te kijken. Cliff en Nicolas bleven de wacht houden. Na een paar minuten raakten Danielle en ik in gesprek over dingen die gebeurd waren in ons leven en over het geloof. Ze vertelde me dat zij ook gelovig is en we begonnen dingen met elkaar te delen die ons bezig houden. Zo vertelde zij over tekenen die God haar had laten zien. Ik vertelde haar dat ik nooit echt een duidelijk teken van God had gehad terwijl ik zo vaak van mensen hoor dat ze dit wel meemaken. Danielle zei tegen me dat ik geduld moest hebben en dat God op zijn tijd zal laten zien aan mij dat Hij daar is. Toen ze dat had gezegd waren we even stil en keken we naar de sterren. Op dat moment zagen we een vallende ster, groot en helder en lang. Ik denk niet dat ik ooit eerder zo een grote duidelijke vallende ster heb gezien.
Danielle en ik keken elkaar aan en ze zei ”Zie je wel, Hij is daar echt!”. Het was zo een bijzonder moment en zo duidelijk een teken van God.
Na een tijd vielen we in slaap en hebben we een uurtje geslapen. Na dat uur gingen de mannen een halfuur slapen en daarna zijn we, rond 6 uur, naar huis gegaan. Daar heb ik nog even 3 uurtjes geslapen waarna ik weer naar het werk moest voor een dagdienst. Het was best heftig, maar er werd gelukkig rekening gehouden met dat ik best moe was.
Vrijdag was de laatste dag voor 5 van mijn vrienden. Cliff en Danielle, Paul en Clara en ook Lily hadden hun laatste werkdag. In een korte tijd waren het goede vrienden van me geworden. Helaas moesten ze weer terug naar huis en dus zijn we vrijdagavond uit gegaan en hebben we afscheid van elkaar genomen.
Het is iets waar ik aan zal moeten gaan wennen, aangezien ik altijd degene zal zijn die blijft, terwijl de rest voor korte tijd komt.
Gisteren was een heerlijk rustige dag en ben ik naar het strand geweest en heb ik gegeten met vrienden. Het komt regelmatig voor dat we met vrienden gaan eten bij een helper (een vluchteling), die een maaltijd heeft klaargemaakt zoals ze het in hun land eten. Zo heb ik Afghaans, Syrisch en Afrikaans gegeten. Enorm lekker!
Ik merk dat ik soms echt moeite heb met het switchen tussen Nederlands en Engels. Ik praat echt 24/7 Engels met iedereen hier, dus als ik Whatsapp met Nederlandse vrienden moet ik echt even switchen.
Sinds gisteren ben ik een beetje ziek. Afgelopen weken waren enorm druk en heftig en heb ik niet veel geslapen en ik merk dat mijn lichaam echt even rust nodig heeft. Daarom heb ik vandaag een heerlijk dagje niks. Tenminste, een soort van… Om 4 uur hebben we een beachparty met vrijwilligers van One Happy Family. Verder een heerlijk rustige dag!
Ik heb echt nog niks geen tijd gehad om een vlog te maken. Daarom zal ik alleen een vlog plaatsen wanneer ik beeldmateriaal heb en zal dit niet heel vaak zijn.
Ook wacht ik nog tot mijn vader een paar dingen heeft gemaakt voor de galerij, zodat ik ook foto’s kan gaan plaatsen! 🙂
Enorm bedankt voor het lezen weer! Laat zeker een berichtje achter! 🙂

One thought on “EEN ONGEWONE WEEK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *