Ik heb weer een paar chaotische weken achter de rug. Het leven hier op Lesbos is altijd weer verrassend en iedere keer doe ik weer dingen die ik vooraf nooit verwacht had dat ik ze zou doen.
Nadat ik besloten had niet op Samos te gaan werken, zoals ik schreef in mijn vorige update, was het idee dat ik zou gaan starten bij een organisatie voor vrouwen en kinderen, Home4All. Na meerdere malen contact te hebben gezocht maar geen antwoord te hebben gekregen ben ik naar een andere organisatie gegaan. Dit was een educatief project voor kinderen. Ik heb een dag meegelopen en kreeg te horen wat mijn taken zouden worden. Ik zou les en bijles gaan geven aan kinderen. Hier ben ik over na gaan denken en ik heb besloten dat dit niet iets is wat ik wil en kan. Kinderen die een vreemde taal spreken en totaal geen benul hebben van gedragsregels in de klas zou ik les moeten gaan geven. Ik ben sowieso niet echt het type dat graag voor een klas staat en ben hier ook helemaal niet goed in.

Na dit aanbod te hebben afgeslagen heb ik opnieuw contact gezocht met Home4All, de organisatie waar ik eerst zou gaan werken. Ik kreeg reactie dat ik aan de slag kon, maar.. niet op de locatie met vrouwen en kinderen, maar op een andere locatie. Een internetcafé waar mannen vanuit Moria komen om thee en koffie te drinken en WiFi te gebruiken.
Zo ben ik daar, samen met mijn vriendin Alaina, aan de slag gegaan. We kregen de verantwoordelijkheid om als coördinators aan de slag te gaan, het café was vanaf nu onze verantwoordelijkheid.
Dit was/is best een uitdaging. Als vrouw werken met mannen uit een andere cultuur is moeilijk! Maar gelukkig heb ik hier onderhand wel ervaring mee en helpt God mij hierbij en gaat alles prima en heb ik het enorm naar mijn zin hier.
De mannen respecteren onze aanwezigheid daar en we werken samen met ze zodat we elkaar helpen wanneer dat nodig is.

Helaas is het café nu gesloten voor een week. Door verschillende omstandigheden hebben we besloten het café te sluiten voor een week als ”straf” om te laten zien dat bepaald gedrag gevolgen heeft voor iedereen. Natuurlijk willen wij dit liever niet doen, maar dit is de enige manier om dit duidelijk te maken. We moeten duidelijk maken dat vechten, drugs, alcohol en stelen niet geaccepteerd wordt omdat wij een veilige omgeving willen zijn voor onze bezoekers.

De afgelopen dagen ben ik ziek geweest. Het begon woensdagavond. Ik werd ineens erg misselijk tijdens werk en besloot om naar huis te gaan. Ik kon maar niet slapen en rond half 2 moest ik ineens overgeven. De hele nacht heb ik liggen overgeven en de volgende dag lag ik de hele dag in bed met enorme maagpijn. Die dag voelde ik me ineens zo alleen. Dan realiseer je jezelf pas dat je echt op jezelf aangewezen bent en niet je vader of moeder om je heen hebt om voor je te zorgen.
Vrijdag voelde ik mij beter maar ik was duidelijk vanwege het vele overgeven veel vocht verloren en dus had ik barstende hoofdpijn. Ook werd ik verkouden en begon ik heel veel te hoesten.
Nu ben ik nog steeds verkouden, ik heb nog hoofdpijn en het hoesten wordt ook niet beter, dus het komt mij wel goed uit dat het café een weekje gesloten is, zodat ik even mijn rust kan pakken.

Ik merk dat ik steeds sterker wordt in mijn manier van denken en omgang met de vluchtelingen. Hoe langer ik hier ben, hoe meer ik leer over hen, hun cultuur en de manier van omgang.
Ook merk ik dat mijn relatie met Jezus groeit en sterker wordt. Iedere dag merk ik dat Hij mij beschermt en dingen op mijn pad brengt als een les waar ik van mag leren. Soms is dat door middel van mijn Bijbelstudie en soms door dingen die gebeuren in de praktijk.
Ik leer steeds meer om mijn leven aan Hem toe te vertrouwen en alles in Zijn handen te leggen. Dit vind ik soms best lastig omdat ik een controlfreak ben en graag alles zelf wil plannen en regelen. Maar juist daarom vind ik het zo mooi dat Hij zo duidelijk laat zien dat hij in control is!

Het belangrijkste wat ik nu in Zijn handen moet leggen zijn mijn financiën. Momenteel heb ik nog net genoeg geld om maximaal een maand te blijven hier. Maar ik heb niet het gevoel dat mijn tijd hier er op zit. Ik wil blijven. Ik weet niet wat Gods plan is, en ik vraag Hem om het mij duidelijk te maken. Ik vertrouw er op dat als Hij wil dat ik hier blijf, Hij ook zal voorzien qua geld.

Terwijl ik deze update schreef kwam ik deze Bijbeltekst tegen:

1 Philippians 4:19

And my God will meet all your needs according to his glorious riches in Christ Jesus.

7 thoughts on “VERTROUWEN OP GOD

  1. Prachtige tekst om je aan vast te houden!! En mooi dat dit café nu op jullie pad kwam en dat jullie daarmee echt iets kunnen laten zien, ook door die sluiting. Beterschap!

  2. Hallo Vivian,
    ik heb je een bericht gestuurd via email, maar heb nog geen reactie ontvangen, heb je mijn mail ontvangen? Ik hoor het graag! Veel zegen!
    Irene.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *